Foka Rossa

Foka Rossa

Foka Rossa

Nazwa naukowa: Ommatophoca rossii (Gray, 1844)

Nazwa angielska: Ross seal

IUCN Status: Najmniejszej troski

Wygląd: Foki Rossa to najmniejsze foki rejonu Antarktydy. Mają grubą, dość długą szyję i smukłe ciało. Futro jest krótkie i bardzo gęste. Część grzbietowa jest ciemnobrązowa a strona brzuszna srebrzysta. W okolicach głowy, szyi i po bokach cała często są równoległe smugi. Ssaki te mają najkrótsze wąsy czuciowe wśród wszystkich przedstawicieli fokowatych. Samce dorastają do około 2m długości i 215kg masy ciała. Samice są większe, osiągają nawet 2,5m. Nowo narodzone szczenięta najprawdopodobniej nie przekraczają 1m i 16 kg wagi. Cechą charakterystyczną tego gatunku są bardzo duże, ciemne oczy.

Może być mylony z: Foka Rossa występuje na terenach zamieszkanych również przez foki Weddella (Leptonychotes weddellii), krabojady (Lobodon carcinophaga), lamparty morskie (Hydrurga leptonyx) oraz słonie morskie południowe (Mirounga leonina). Jednak od wszystkich tych gatunków foki Rossa są znacznie mniejsze i mają szersze głowy i szyje. Dodatkowo foki Rossa obserwowane są najbardziej na południe niż jakikolwiek inny gatunek fokowatych.

Podgatunki: U tych zwierząt nie wyróżnia się podgatunków.

Występowanie: Foki Rossa występują w wodach antarktycznych, pojedyncze osobniki najdalej na północ obserwowano na Falklandach, Kergulenach oraz u południowych wybrzeży Australii.

Występowanie fok Rossa, źródło

Występowanie fok Rossa, źródło

Liczebność: Brak jest dokładnych danych dotyczących liczebności, szacuje się że populacja fok Rossa wynosi od 20 000 do 227 000 osobników.

Środowisko: Niewiele wiadomo o preferencjach środowiskowych fok Rossa. Najprawdopodobniej ssaki te preferują miejsca gdzie występuje gruby pak lodowy.

Tryb życia: Foki Rossa to najprawdopodobniej samotniki. Obserwowane niewielkie stada zawsze były w dość dużym rozproszeniu. Ostatnie badania wykazały, iż ssaki te nurkują średnio do 100m głębokości (maksymalnie do 220m) i pod wodą pozostają około 6 minut. Na widok człowieka foki Rossa pozostają na brzuchu, odginają głowę do tyłu i wydają specyficzny dźwięk. Najprawdopodobniej zwierzęta te pod wodą komunikują się za pomocą głosu. Przypuszcza się, że dożywają około 20 lat.

Pokarm: Dieta fok Rossa składa się w 64% z głowonogów, w 22% z ryb i w 14% z pozostałych bezkręgowców np. z kryla.

Rozród: Bardzo niewiele wiadomo na temat rozrodu u fok Rossa. Uważa się, że dojrzałość płciową gatunek ten osiąga w wieku 3-4 lat. Większość szczeniąt rodzi się w listopadzie. Młode osobniki przychodzą na świat na lodzie. Samice karmią swoje potomstwo bardzo tłustym mlekiem przez około 4- 6 tygodni, dzięki czemu  szczenięta bardzo szybko przybierają na wadze. Najprawdopodobniej samice w trakcie laktacji nie przyjmują pokarmu. Kopulacja odbywa się w wodzie w krótkim czasie po tym jak samice opuszczają swoje potomstwo.

Zagrożenia: Ze względu na rzadką eksplorację przez człowieka rejonu występowania fok Rossa rzadko dochodzi do interakcji na linii zwierzę – rybołówstwo. Niektórzy naukowcy sugerują, że jedynym zagrożeniem dla tego gatunku jest globalne ocieplenie i związana z nim utrata paku lodowego używanego do odpoczynku i rozrodu. Na foki Rossa nigdy nie polowano w celach komercyjnych.

Ochrona: Foki Rossa są chronione na mocy Konwencji o ochronie fok antarktycznych oraz Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki.

Reklamy